De VCOV, Vlaamse Confederatie van Ouders en Ouderverenigingen, bracht diverse groepen ouders samen rond de vraag wat leerlingen moeten kennen en kunnen als ze de schoolbanken verlaten. De terreur(dreiging) en het voorkomen van radicalisering van jongeren kleurden duidelijk de gesprekken.
We vatten de reacties samen in 7 punten.

1.    Basiskennis en klassieke vaardigheden
Niemand zal betwisten dat basiskennis en klassieke schoolse vaardigheden wat betreft de algemene vakken en wetenschapsvakken noodzakelijk zijn als voorbereiding op later. Ouders zijn daarbij niet vies van een aardige portie cognitieve kennis. ‘Later’ betekent voor ouders zowel het hoger onderwijs, de arbeidsmarkt als het leven in de breedste betekenis van het woord. Maar daarnaast moeten kinderen ook leren hoe de samenleving draait en hoe zij daarin met de opgedane kennis optimaal kunnen functioneren.  

2.    Positief kritisch denken
Het onderwijs van de toekomst moet jongeren doorheen het lessenpakket leren kritisch na te denken over feiten en gebeurtenissen. Dan pas kunnen ze zinvol en weloverwogen beslissen of standpunten innemen. Kinderen en jongeren leren zo minder in vooroordelen te denken. Dat is een nobele en niet onbelangrijke visie in tijden van vluchtelingencrises en radicalisering. Deze positief kritische houding leert hen genuanceerd te denken over feiten en problemen.

3.    Vaardigheden
Vaardigheden om het hoofd te bieden aan de praktische eisen van onze samenleving staan eveneens hoog op het verlanglijstje van de ouders. Waar moet men allemaal aankloppen als men afstudeert? Denk maar aan kennis van de VDAB, de mutualiteit, basisnoties van boekhouden... Zelfs het goed runnen van het huishouden en EHBO zijn voor ouders belangrijke doelen. Kinderen en jongeren moeten leren denken op langere termijn in het belang van hun eigen geestelijke en lichamelijke gezondheid, hun leerloopbaan en, niet in het minst, hun lange arbeidsloopbaan.

4.    Normen- en waardenontwikkeling
Ouders vinden normen- en waardenontwikkeling erg belangrijk. De basis moet door iedereen gekend zijn. Onze samenleving vraagt positief kritisch en respectvol om te gaan met de toenemende diversiteit en de daarmee gepaard gaande confrontatie met andere waarden- en normenpatronen. Een goed besef van eigen en andermans normen en waarden, zonder vooroordelen, leidt tot harmonieus en respectvol samenleven. Jongeren leren zo maatschappelijke verantwoordelijkheid opnemen. Kennis van vergader- en overlegtechnieken is nodig om tot een consensus te komen. Het respecteren van ieders rechten is de sleutel tot vredevol samenleven en samenwerken.  

5.    Emotionele ontwikkeling
Ouders zijn bezorgd om de emotionele ontwikkeling van kinderen en jongeren. Maximale ontplooiingskansen geven betekent ook oog hebben voor de belevingswereld van kinderen en jongeren zelf. Ouders vragen om in de competenties van de leraren aan goede emotionele coachingsvaardigheden te blijven werken. Succeservaringen opdoen en vooral benoemen, talentenrapporten opstellen, de klemtoon leggen op groei in plaats van competitie… het zijn maar enkele voorbeelden om leerlingen te coachen naar hun toekomstige functioneren in de maatschappij.

6.    Positieve blik op de toekomst
Het onderwijsveld mag niet vergeten kinderen en jongeren een positieve ingesteldheid naar de toekomst mee te geven. Jongeren zien leren te vaak als een noodzakelijk kwaad, terwijl het zou moeten overkomen als een meerwaarde om zich een boeiende weg te banen in een even boeiende maatschappij. Tegenslagen horen daarbij, maar die kan men het hoofd bieden als de juiste vaardigheden werden geleerd en als het zelfbeeld van de jongere positief werd/wordt ontwikkeld.
Hoe dit alles wordt aangeleerd – digitaal, analoog, ex cathedra, vakgebonden, vakoverschrijdend, individueel, in groep, zelfstandig, gecoacht… - is voor ouders niet onbelangrijk. Hun kinderen moeten  op een enthousiaste, doordachte en kostenbewuste manier worden begeleid. Belangrijk in het leerproces is dat de ‘lerende’ naar buiten gaat en dat ‘de wereld’ zijn intrede mag doen in de school.

7.    Maximale ontplooiing
Op deze wijze krijgen we volgens ouders jongeren die zich maximaal kunnen ontplooien op hun eigen tempo en volgens hun eigen mogelijkheden. Zo vermijden we een laag welbevinden, de voedingsbodem voor vroegtijdige schooluitval, radicalisering en andere huidige en toekomstige ‘symptomen’ van gebreken in ons overigens goede onderwijssysteem.
Tot slot
Ouders willen in het uittekenen van het onderwijs van de toekomst betrokken partij blijven.  Samen gestalte geven aan vorming en opvoeding is de beste voorwaarde om deze te laten slagen. Dit gaven ze eerder al aan in de bevraging rond de modernisering van het secundair onderwijs. In het eindtermendebat onderstreepten ze dit nogmaals.

Voor meer informatie, contacteer Theo Kuppens, via mail of 0477 99 46 28.

ongeveer 2 jaar geleden - Team Onsonderwijs.be. uit Vlaanderen